Edebiyat ve Kültür Platformu
Divane
(Hepimizin şehrinde vardır benzer divaneler)
Sokaklarda başıboş bî-çare,
Tanıdım bir divane.
Üstü başı kırk yama, perişan.
Tek bildiği lafz-ı kelam,
Başını aşağı- yukarı sallar,
Her defasında uzun bir soluk "Hu!"
Mahallenin çocukları peşinde,
Onunla birlikte,
Kafalar aşağı - yukarı "Hu!"
Dağlara taşlara vurmuş kendini,
Belki onlarla ediyor hasbıhal.
Sonradan öğrendim hikayesini,
Bir yangında kaybedince
Eşini ve üç çocuğunu,
Böylece olmuş deli divane.
Söyler durur "Hu!"
Köpeklerin uluması,
Sokak çeşmesinden akan su,
Yaprakların hışırtısı,
Rüzgârın uğultusu,
Divaneye eşlik eder "Hu!"
Divane başlıklı yazı maviye-surgun tarafından
06.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 16
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.