Gönülle Hasbihal

Gönülle Hasbihal 

Gönül niçin ağlarsın bir ah diyen mi oldu?

Neden bu feryat, figan eyvah diyen mi oldu?

Uğramıyor semtine felah diyen mi oldu?

Her hüznü çek sineye sabır kalkanını tak. 

İmtihan eder Mevla bir nice cefa ile

Bazan nefse hoş gelen ömürlük sefa ile

Amansız bir hastalık bazan da şifa ile

İbret almak istersen kulların haline bak. 

Birer birer gittiler şu dünyaya gelenler

Gör, hepsi toprak oldu nice gönül çelenler 

Şimdi bir sinde yatar mülke sultan olanlar 

Durma artık gönlünden şu nefis putunu yık. 

Ağlayan elbet güler hep öyle kalınmaz ki

Gözyaşı dökmeyenden derde em alınmaz ki

Mutluluk bir hazine her yerde bulunmaz ki

Bulursan eğer onu al da yüreğine sok. 

Katlanması zor ama sabır her derde ilaç 

Kilitli her kapıyı kolayca onunla aç

İman ile göçmektir mümine en baş amaç 

İmanla gitmeye bak imansız göçen de çok. 

Bir sen misin müptela bunca derde muzdarip 

Herkesin boynu bükük bir sen değilsin garip

Madem ki idamlığa en son uzatılır ip

Öyleyse önce davran darağacına sen çık. 

Nuri Baş