Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Babama Vefa

Hiç unutmam;on yaş birden büyüdüğüm gündü benim...😢
Bir on yaş da,alnından öpüp,mezara bıraktıklarında büyüdüm..😢
Onu orada yapayalnız  bırakıp ardıma baka baka evime dönerken sonra mirasyedilerin miras kavgalarını izlerken..😢
Bitmeyen acılarımın boş rol oyuncularıydı, her dönen dolabın içinde gizlenenler..😭
Dönen dolapların ucu bana değdikce değil, üçü bana değdikce yanıyordu canım..😭
Kara kaplı bir kitap değildi, kara kapaklı bir sandıktı adeta;üstünden çektikçe altından çıkanları saklayan..😭
Bunlar benim öğrendiklerimdi,kimbilir bilmediğim ne çok acı yaşamıştı babam.😔
Her bir acıda on yaş büyüdükçe yaşlanıyorum  ben ve bir gün öleceğim..😔
Ölüm raporumda,nefessiz kalmaya bağlı boğulma yazacak,o gün herkes anlayacak ki;ölen babam değil,ben idim.😔
Havva KAYA
26 Ocak 2025


Beni hiç bir ocağın ayazı senin gittiğin Mayıs kadar üşütmedi babam.😭
19 Mayıs 2019
Havva KAYA


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Babama Vefa

Havva KAYA Havva KAYA