Suskunluğun bir şarkı gibi çalıyor içimde,
Ama sesi her çaldığında biraz daha susuyorum.
Adını anmadan anladığım her seste,
Bir vedanın yankısı var: senin, benden önce söylediğin...
Zaman mı, bizi unuttu bu defa?
Yoksa hiç tanımadı mı zaten?
Tenhalarda titreyen dualarımın cevabıydın,
Ama başka bir dünyaya yazılmış cevaptın bana.
Ve şimdi,
İçimde büyüyen bu sevda,
Sonsuz bir kıyıya çarpan dalga gibi
Geri çekiliyor,
Ama hiç gitmiyor...
Bir bakışın göğsüme çiviledi beni,
Bir gülüşünle unuttum kendimi,
Ama sen her zaman
Bir başkasının ihtimaliydin...
Geceyle aramda senin gölgen var,
Her yıldız, dokunamadığım bir hatıran artık.
Zamanı durdursam da,
Sen hep bir adım ötesindesin benim.
İçimi kurcalayan bu sonsuzluk hissi
Sensizlik değil sadece—
Sana asla varamayacağımı bilmek…
İşte o öldürüyor beni sessizce.
Ama bil ki,
Bir daha kimse bakamaz içime böyle,
Kimse kuramaz gözlerimden kendine bir ev,
Çünkü sen oradasın—
Ve orası yıkılmıyor,
Ve ben hâlâ oradayım.
Sana ulaşamadan,
Ama senden hiç çıkamadan...
Nidanur Demirci
(
Yaraya Yazılan başlıklı yazı
Mavidüş tarafından
27.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
