Bende Kalan Adam

Benim sevdiğim adam

Bir hayli vakur

Derin sesiyle içimi susturacak kadar sakin

Bir o kadar da merhametliydi.

Sanki bu çağın içinde unutulmuş bir adam gibi

Uzak dururdu kalabalık telaşlardan

Ama konu sevda olunca

Hakikati incitmeden konuşurdu

Ve o adam, kalbimde yazılmış en uzun şiirdi.

Benim sevdiğim adam

Her haliyle

İçimde büyüttüğüm en güzel duaydı.

Konuşurken gözlerinin içi güler

Sanki dünya biraz daha yumuşardı.

Varlığı, uzun bir kıştan sonra gelen ilk güneş gibi

İçimi usulca ısıtırdı.

Yanımda olduğu an

Zaman telaşını unuturdum.

Ve ben

Onu sevdikçe

Kalbimin daha derin attığını anlardım.

Benim sevdiğim adam

Bakışları geceme düşen en sakin yıldız

Sessizliği bile içimde yankılanan bir türküydü.

Omuzlarında yorgun dünyamı dinlendirmek ister

Bir tebessümüne bütün kederimi verirdim.

Adını düşünmek bile

İçimde uzun yolları çiçeklendirmeye yeterdi.

Ne zaman onu anlatmaya kalksam

Kelimeler eksik kalırdı hissettiklerime.

Ve sonra...

Sen

Bende kalan en derin izsin şimdi;

Silinmeyecek kadar gerçek,

Unutulmayacak kadar güzel.

Nidanur Demirci