Sürgün Simyası

Ruhumun ufkunda bir sönük şule,

Sanki bir efsundur kalbe dökülen.

Bakışın bir mızrak, vursa bu dile,

Sessiz harflerimdir kökten sökülen.

Kâğıttan gemiler yüzdürdüm nârda,

Küllerin içinden gül derdi tenim.

Yitik bir mevsimin kışında, karda,

Seninle can bulan toprak bedenim.

Siyah bir yelkendir göğsümde vuslat,

Kırılır uykunun sığ limanları.

Ruhuna kazınmış kadim bir berat,

Yutar varlığımı aşk zamanları.

Gözlerin, mühürü sökülmüş tılsım,

İçimde eriyor madde ve mana.

Sende rehin kaldı en gizli kısmım,

Sürgünüm kendimden, benden yana.

Nidanur Demirci