Bakan iç çekerdı,üzülürdü selime
Diyarbakır sıcağında karnı dışarda,
sırt üstü uzanırdı güneşe doğru
Yüreğini köyde unutmuştu Selim,
Bir kızın gözlerinde tutuşmuştu yangını.
Verilen sözler, bozulan yemin,
Bir sevdayla başladı, bitti sanıldı.
Gitti ardınca, şehir yollarına,
Bir bakışa belki, bir ümide.
Dövüldü aşkı uğruna, taşlandı
Ama yılmadı… kalbi delik deşik bile olsa.
Çıkmadı aklından sevdası son güne kadar
Köyünde her taşta, her dalda
Bir gülüşün izi, bir hatıra vardı.
Duramazdı artık, anılar kanattı,
Kendi toprağında bile gurbete dardı.
Sığmadı evlere, sığmadı akıllara,
Diyarbakır sokakları oldu kaderi.
Bir aşkı ayakta taşıdı yıllarca,
Kimsesizliğin içinde koca bir yürek gibi.
Sustu, ama susmak değildi yenilgi,
Konuştu gözleri, anlattı geceleri.
Sevdi, ama kendine sakladı sevgiyi,
Sadakatle bekledi… ölümü bile.
Ve bir gün…
Gözleri açık, başı dik gitti.
Sevgisine ihanet etmeden
Diz çökmeden bitti hayatı
İşte aşk, böyle olmalı;
Bir can uğruna, tüm dünyaya direnmeli.
Bir ömür sevmek…
Ve son nefeste bile "O" demeli.
mesakin-16/06/2025
