Engin'ime – 37 Yıllık Yoldaşıma

Engin'ime – 37 Yıllık Yoldaşıma

24 Haziran 2025

Kara kaşlım,

Bugün içimden geçenleri sana yazmak istedim. Tam otuz yedi yıl önce bugün, kına gecemizde heyecanla göz göze gelişimizi hatırladım. Kalbim tıpkı o günkü gibi çırpındı. Zaman ne çabuk geçiyor değil mi? Belki her yıl kutlamadık, belki her yıldönümünde birbirimize çiçek vermedik ama, seninle geçen her gün, bir çiçek gibi içimi açtı.

Bu sabah erken kalktık. Sertaç işe hazırlanıyordu. Annen ona kahvaltı hazırladı, biz de bahçeden uğurladık. Ben seninle yürüyüşe çıktığımız sabahları seviyorum. O sade kahvaltılar, yolda alınan sıcacık simit, her zamanki kahvehanemiz… Bütün bu küçük şeyler, aslında en büyük mutluluklarımız oldu.

Sen balkonda otururken ben günlüğüme yazıyordum. Birden aklımdan geçirdim:

"Acaba hatırladı mı, bugünün bizim için ne kadar özel olduğunu?"

Belki hatırlamadın. Belki de sadece belli etmedin. Ama önemli değil, çünkü bu aşkı hep birlikte büyüttük. Unutulmaz olan buydu zaten.

Biliyor musun, yazlıkçı kalmadı etrafta. Sokaklar sessiz. Hayat sanki biraz yavaşladı. Ben de bu durgunlukta yılları düşünmeden edemedim.

Ne çok şey yaşadık, ne çok fırtına atlattık. Ama hep yanyana kaldık. El ele yürüdük hayatın içinden. Ve bugün hâlâ aynı sofrada göz göze gelebiliyorsak, bu aşk kazandı demektir.

> Bir yudum çay, bir lokma simit, biraz da hatıra…

Geriye kalan her şey su gibi geçip gidiyor;

ama kalbimde sen hâlâ ilk günkü gibi, kara kaşlım…

Seni ilk günkü gibi seviyorum.

İyi ki hayatıma geldin.

İyi ki benim yol arkadaşım oldun.

Senin

Çiğdem’in