Dömelmek Huysuzluk Ve Öğretmenlik Meselesi
20 Kasım 2026
Dömelmek, Huysuzluk ve Öğretmenlik Meselesi
Kahvaltı hazırlarken Samet'le uyku düzenimi konuşuyoruz. Son zamanlarda iyice birbirine giren uyku saatlerim, mutfak sohbetimizin başlıca konusu. Samet'e göre bunun sorumlusu erkenden yatmam. Ona kalırsa insan akşamın tadını çıkarmalı, gecenin hakkını vermeli. Haksız da sayılmaz hani. Yalnız, benim uykuyla aramdaki ilişkinin bu kadar kolay çözüleceğine pek inanmıyorum. Belli ki biyolojik saatim kendi bildiğini okuyor.
Bir de pamuk yorgan meselesi var ki benim için başlı başına bir sabır sınavı. Nevresimin içinde yorganın kayıp şeklinin bozulmasına, bir yana toplanıp dömelmesine fena hâlde gıcığım. Tam da bu sırada Samet'e dönüp, bu durumdan ne kadar rahatsız olduğumu anlatıyorum. Bana bakıp soruyor:
"Dömelmek de ne demek?"
İşte şimdi yorganın şeklini düzeltmekten daha önemli bir mesele çıktı karşımıza! Oysa bu kelimeyi onun kelime hazinesine çoktan katmış olmalıydım. Ya çocukluğundan beri duyduğu bu sözcüğü kullanmadığı için unuttu ya da benim Anadolu ağzımdan bazı kelimeler zamanla onun sözlüğünden sessizce çıkıp gitti. Neyse, aile içinde kelime aktarımından sorumlu bir anne olarak bu konuda biraz eksik kalmış olabilirim.
Bir de kendi kendime düşünüyorum; acaba yaş aldıkça insanın huysuzlukları da mı peydahlanıyor? Eskiden pek üzerinde durmadığım şeylere şimdi tahammülüm azalıyor olabilir. Samet ise bu ihtimali hiç ciddiye almıyor. "Hadi canım, daha neler!" diyerek meseleyi abarttığımı düşünüyor. Demek ki huysuzluğum henüz aile meclisinde resmiyet kazanmış değil.
Kahvaltı faslı bitince Samet geçen hafta yaptığı yazılı kâğıtlarını okumaya koyuluyor. Ara sıra öğrencilerinin cevaplarına söyleniyor. Kâğıtların arasında gezinirken öğretmenliğin görünmeyen mesaisi de soframızın devamına dönüşüyor. Verilen cevaplar, hak edilen notlar derken Engin'le Samet arasında tatlı bir atışma başlıyor.
Samet, Engin'e dönerek öğretmen olarak kendisini hiç desteklemediğini söylüyor. Engin'in not verme konusundaki ölçüsü biraz farklı. Ona kalsa notlar bol kepçeden dağıtılmalı. Öğrencilerin gönlü olsun, kâğıtlar da yüzleri güldürsün istiyor sanki. Samet ise belli ki öğretmenlik mesleğinin ciddiyetini korumaya çalışıyor. Bir tarafta emeğin karşılığını ölçmeye çalışan öğretmen, diğer tarafta öğrencilerin not hanesine biraz cömertlik eklemek isteyen baba...
Ben de bütün bunları dinlerken düşünüyorum: Evde herkesin bir uzmanlık alanı var. Ben dömelmiş yorganın peşinde, Samet kelimelerin ve öğrenci cevaplarının, Engin ise bol kepçe notların savunucusu.
Günün sonunda anlaşılan o ki aynı evde yaşamak, yalnızca aynı sofraya oturmak değil; bazen kelimeleri, bazen notları, bazen de yorganın içindeki pamuğu hizaya getirmeye çalışmakmış.
H. Çiğdem Deniz
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu