Edebiyat ve Kültür Platformu
Yüreğimizin Koru Canım İzmirim
Ey Ege'nin yeşil tacı, canım İzmir'im,
Göğsüne bir kor düştü, kızıl bir kıyamet.
Sadece dağların değil, yüreğimiz tutuştu,
Havada asılı kaldı acı bir kehanet.
Çamların fısıltısı sustu, kekiğin nefesi dindi,
İçti pınarların suyunu arsız bir alev.
Kuşların yuvası, ceylanın yurdu talan edildi,
Göğümüzden en güzel türküyü çaldı bu dev.
Şimdi rüzgârda savrulan, külden bir ağıt var,
Ağaçlar ki göğe uzanan kara birer feryat.
Her biri toprağa dikili birer mezar taşı kadar,
Sessizliğe gömüldü o yemyeşil hayat.
Bu yangın sönmeyecek suyla, toprakla, inan,
Yüreğimizin tam ortasına çöktü o kara duman.
Sincabın telaşı, kaplumbağanın sabrı yandı o an,
Kalbimizde küllenmeyen bir acıdır zaman.
Dağlarına sinen o is kokusu gitmez bizden,
Biz o yamaçlara her baktıkça, her nefeste,
Yeniden tutuşur içimizde, en derinden,
Yüreğimizde yanar bu yangın, son nefese…
Yüreğimizin Koru Canım İzmirim başlıklı yazı NEJAT HOCA tarafından
01.07.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.