Düş Mektebi

Bir suskunluğun eşiğinde 

doğdum ben,
rüzgârla büyüyen 

bir ninniydi adım.
Kalem tutan elimde 

annemin duası,
gözbebeklerimde 

eksilen yıldızlar vardı.

Yüreğim bir tekneydi,
dibinden sızan 

hayallerle yol aldı.
Ne zamanki 

umutla kürek çektim,
dalga kesti yolumu, 

rüya unuttu beni.