Can Kafesten Uçanda

CAN KAFESTEN UÇANDA

Çeşm-i giryan ile başlamıştık

Bu yolda güleceğimizi sanmıştık

Hayat bir yanılsamaymış­­ meğer

Nasılda yanılmışız, insanlık sahte!

Kalıbımız büyüyor zamanla

Aklımız da onunla birlikte…

İnsanlık sırtımızda artık yük

Dert-keder, emek; heyhat!

Peşince ödemiştik diyetimizi

Doğduğumuzda çeşm-i giryan ile

Bu cünün nedir şimdi, eyvah!

Bu tufanda nasıl da kaybolduk

Sahtekâr suratlar sırıtıyor bak

Şu iğrenç maskelerin arkasından

İblislerin cümbüşü nefsimizde

Yolumuza ateşten tuzak kuruyor

Tertemiz doğmuştuk oysaki biz

Katran banyosu yapıyoruz hepimiz

Tertemiz nefsimize zakkumlar…

Zehir olup akıyor; çekilmez dünya!

Er kişilerin yolu çetrefilli olurmuş

Karşısında çakallar uluşurmuş

Namertler saf saf dururmuş

İnsanlığın tükendiği fani dünyada

Ne çakal sürüsünden çekinirler

Ne namertlerin namlusundan

Yiğitçe kalkar ayağa; bir dağ gibi

Ay benizler toprakta; açar kan çiçeği

Oyalama-kovalama, kan ve kin!

Haset, gıybet ve dedikodu; Zulüm

Kana susamış çokça kansız cünün

Kan şarabı içiyor artık; şu ifrite bak!

Bıktık, yorulduk ve usandık artık

Sahte dümbelek dünyadan; anlamsız

Vuslat yakındır; can kafesten uçanda

Gecenin kubesinde; makber konağım

Feryatlar yükseliyor Gazze’den

Çocuklar şühedası Filistin’den

Netanyahu denilen bir süzme hınzır

Meydan okuyor masuma; hele bir bak!

Albızın çocukları Trump ve Netanyahu

Zulüm ile abat olduğunu düşünme sakın!

Bir ilahi yazgı ki ensenizde amansız ecel

Yerküreyi çatlatır, gök kubbeyi titretir

İlahi adalet!...