Edebiyat ve Kültür Platformu
Güneşın Kalbinden Kopan
Bir esinti değdi ruhuma,
zamansız bir nefes gibi süzüldü;
masumiyetle uzattı bana
bir dilim portakal,
sanki evreni paylaştı benimle.
Altın mı saklıydı onda,
yoksa cennetin meyvesi miydi?
Bilemedim…
Güneşin özünden bir parıltı,
baharın kalbinden bir tazelik
ve adı konmamış bir saflık.
Sıradan değildi
ışıkla örülmüş görünmez ellerden gelen.
O dilim…
sanki güneşin kalbinden kopmuştu.
Mavi ve parlak ışıl ışıl renk
ondanmı dokundu günlüme
Ve ben…
Anlamlandıramadım;
neydi o aldığım,
O duyduğum gizem ne?
Mesakin-13/09/2025
Güneşın Kalbinden Kopan başlıklı yazı mesakin tarafından
13.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.