Edebiyat ve Kültür Platformu
Sin Şın'dan Ayrılınca
Bu mısralar önce sanadır divane,
Olsun kulağına küpe.
Kış , bir örneğidir kıyametin
Öldü sanırsın halbuki
Bahar gelince yeniden canlanır hayat.
Kaç kış yaşadın,
Hala almadın mı ibret?
Ayrılınca sin, şından
İstemeyince at, tayı
Dünü aratıyorsa zaman,
Adalet eziyorsa haklıyı,
Çıkıyorsa peygamberin sahtesi,
Artıyorsa zina / yükseliyorsa bina
Yaklaşıyor son, bil ki adem...
Köpürüp taşınca denizler,
Güneş dünyayı kasıp kavurunca,
Alt üst olunca yer,
Saklanacak yuva arayınca karınca,
Olunca dağlar , taşlar un ufak
Kızıla boyanınca toprak,
Hesap çok zor olacak...
Yerle gök birbirine yaklaşınca,
Işık batıdan yanınca,
Berzâh alemi uyanınca,
Köprü suyu bölmüştür artık ey insan...
Unutma!
Sin şından ayrılmadan...
Sin Şın'dan Ayrılınca başlıklı yazı maviye-surgun tarafından
14.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 15
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
