Gönül
Gönül ki,
Hakk'ın sırrıydı
Gönül ki,
Kabe'nin 'gir incitme' kapısıydı
Kâh sevdalar yeşertti gülistanında
kâh mezarlık eyledi
topraklar attı üstüne fatihayla
Dost yüzlü hançerleri
kim sapladı sormadı
örttü gül yapraklarıyla
Gönül ki,
hüzne müptelâydı
Destursuz gelen dertlere
destur diyendi
inşirah yakarışıyla
Bir çeyiz sandığıydı
kat kat bohçalara sarılmış
acıların saklandığı.
Vicdanın mihenk taşıydı
sadırlarda
milim milim aklandığı
Kimi zaman
kırılgan bir sırça köşktü
ayaz yedi örtmediği penceresinden,
meftunuydu bir bilinmezliğin
çıkamadığı şeceresinden
Gönül ki,
ana sıcaklığıydı
şefkâtle kundaklanan gecelerde
Gönül ki,
lâl kelimelerle kurşunlandı
g'özyaşı dökülen hecelerde
Öksüzdü yetimdi
hasret libaslarıyla sarmalanan
ağustos sarısı başaktı
bir dostun yarenliğiyle harmanlanan
Sırrıydı Hakkın,
Habibin hub otağıydı,
yârin memleketi
sevdanın ana vatanıydı.
Kınalı elleriydi gelinin
nice yiğidin h'arlanan ocağıydı
Gönül ki,
kapısı ardına kadar açık dergâh
kiminde mabetti ibadetli,
kiminde sebebi derin bir ah...
(
Gönül başlıklı yazı
hatice-kilinc tarafından
9/26/2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
