Bıkmışım Senden Dünya

Bre fani dünya !
Yetemedim be ardından!
Savurdun beni beladan belaya.
Ben mi istedim belayı?
Kiminin altindan geçerim,
Kiminin üstünden uçarım,
Kırlangıçlar gibi...
Düş müydü, hayal miydi?
Ey , ak sakallı pir-i ihtiyâr,
Sen bana böyle dememiştin..



Yarım bardak suda,
Yüzümün yansımasını gördüm 
Her çizgisinde dünya kaygısı
Sabrımı biriktirdim bir tasta
Vücudum mu, gönlüm mü hasta?
Bilemedim.
Yüreğimde tarifsiz kasvet,
Gökyüzü maviye hasret ,
Siyaha teslim...



Düşlerimde bile huzur yok
Yuvarlanırım uçurumlardan,
Tel örgülerden kurtulamam,
En azgın köpekler beni kovalar,
Kaçamam , tek ben yakalanırım.
Bitmeyen ey acımasız hayat!
Bir kere güldür beni,
Bir defada ben yanılayım.


Ne seveni ne sevileni belli,
Her gün aynı değişmiyor hiçbir şey,
İstemiyorum sevmiyorum artık bu dünyayı.
Ölüler diyarında tanıdık daha çok.
Biz mi ölüyüz, ölenler mi?
Ölüm dediğimiz belki de diriliş...



















( Bıkmışım Senden Dünya başlıklı yazı maviye-surgun tarafından 19.10.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu