Kaldırımda Bir Gül

Kaldırımda bir gül, yağmurla ıslak, 
Aşkın son nefesi, sessiz bir itiraf. 
Her yaprağında gözyaşı, her renginde yas, 
Yansıyan ışıklar, bir vedanın telaşı.

Adım adım geçtim o sokaklardan, 
Gölgen düşüyordu her cam kenarına.

 
Bir bakışta kaldı bütün mevsimler, 
Bir gülüşte yandı içimin yarına.
Rüzgâr savurdu seni eski bir şarkıyla, 
Bir mendil gibi uçtun ellerimden. 

Kırık saatler sustu duvarlarda, 
Zaman bile küstü gidişlerinden.

Ama hâlâ bir gül var kaldırımda, 
Islak, kırılgan, ama direniyor. 
Her damlası seninle konuşuyor, 
Ve ben, o gülde seni bekliyorum.