Tamga Nın Kızı 6

***

Sen geçince rüzgâr bile suskun eser,

Adı konmamış dualar gibi sessizce.

Ama dokunduğun her şeyde bir hayat uyanır,

Bir çocuk gülüşü,

Bir toprak kokusu,

Bir sır.

Gözlerinde kadim bir deniz var,

Dalgalarıyla konuşur.

Ben bazen bir yaprak olurum yüzeyinde,

Bazen de kök salan bir yosun dibinde...

Ey Tamga’nın Kızı,

Seninle öğrenir kalbim vuslatı,

Seninle bilir yüreğim,

Aşkın, varlığın öte yakası olduğunu.

​