Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Amorya 1

Amorya 1

***

Sevgili Amorya,

İnsan bazı isimleri söylerken

Sesini değil, ruhunu titretir.

Senin adın da benim dilimde böyledir;

Sanki her hecesi

Yorgun bir kalbin üzerine serpilen

İnce bir sabah serinliği.

Dün gece uzun müddet pencerenin önünde oturdum.

Şehrin üstüne çöken akşamı seyrettim.

Lambalar birer birer yandı,

Sokaklar tenhalaştı,

Gökyüzü eski bir şiir gibi karardı.

Ve ben,

Herkesin unuttuğu bir vakitte

Yalnız seni düşündüm.

Çünkü bazı insanlar geceye benzer Amorya.

Kalabalık çekilince görünürler.

Senin yokluğun bile zarif.

Bunu nasıl izah ederim bilmiyorum.

Meselâ bir odada bulunmayışın,

Orada sessizce eksilen bir şey bırakıyor.

Bir kitap yarım kalmış gibi,

Bir dua tam “âmin” diyecekken susmuş gibi.


Ben öteden beri

Kırılmış insanları severim.

Çünkü insan en çok

Çatladığı yerden hakikate yaklaşır.

Senin de gözlerinde

Kimsenin bilmediği eski bir hüzün dolaşıyor bazen.

Fakat ne tuhaftır ki;

O hüzün bile insana yaşama iştiyakı veriyor.

Sana baktığımda

Dünyanın hâlâ kurtarılabilir bir yer olduğuna inanıyorum.

Belki bundan yıllar sonra

Saçlarımıza ak düşecek,

Ellerimiz gençliğini kaybedecek,

Aynalar bizi eskisi kadar sevmeyecek.

Lâkin inan bana Amorya,

Ben yine senin yüzünde

İlk gördüğüm o latif baharı arayacağım.

Çünkü güzellik dediğimiz şey

Tenin değil,

Ruhun zaman karşısındaki vakarındadır.

Ve sen…

Vakur bir şiir gibisin.

İnsan senin yanında

Yüksek sesle konuşmak istemiyor.

Sanki kalbinin içinde

İncitilmemesi gereken kutsî bir sükût var.

Bazen düşünüyorum da,

Belki de biz bu dünyaya

Bibirbirimizin yaralarını anlamak için gönderildik.

Kim bilir…

Belki bütün karşılaşmalar tesadüf değildir de

Bazı ruhlar evvelden birbirine aşinadır.

Eğer öyleyse,

Ben seni çok eskiden beri tanıyorum Amorya.

Belki bir yağmurun içinde,

Belki yarım kalmış bir duanın kıyısında,

Belki de henüz hiçbir şey başlamamışken…

Fakat ne olursa olsun

Şunu biliyorum artık:

İnsan bazen

Tek bir kalbe yetişebilmek için

Bütün ömrünü yürümüş oluyor.

Ve ben,

Bunca yolun sonunda

Sana rastladığım için Amorya,

Kaderime ilk defa minnettarım .

***

Hüseyin BERFE​

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Amorya 1

Amorya 1

HüseyinBERFE HüseyinBERFE