İblis

İblisin, o hoş ve güzel sesine kandılar,
Kar beyaza mürekkep dökülmez sandılar,
Ateş artığı değildi kalp,bir kömür aradılar,
Ellerinde fener bir ömür" anlaşılmayı" andılar.

Gördünüz mü günahımın rengi kırmızı,
Belki bir ömür devam edecekti bu sızı,
Dinlenmeden,Neyden kaçıyordu bu ıssız,
Duyumsama olmadan insan pekbi yakışsız.

Hükmünün ulaştığı yeri soruyorlar,
Deki onlara" bu zemheride keyif mi alıyorlar",
Ruhundaki hicrani gizlesende biliyorlar,
Seni,senden.. onu,ondan.. bizi kimden saniyorlar..