Kulp

Ruhumdaki ağırlık bedenime sirayet ediyordu,
Bazısı kör ,bazıları bu gerçeği görüyordu,
Hayat , zaman denilen hükümdarla bitiyordu,
Şimdi değildi ama o yaşamaktan bıkıyordu.

Ruhun , üzerimde karanlık bir tesir,
Baksana insan denilen varlığa hep esir,
Zamanı geldiğinde kurulacakti bu haşir,
Ruhuna, resmedildi kalemi ise tebeşir,

Kin sahibiydin, kulpu kırık bir fincan gibi..