
ilk ters kelepçe
kötü kötü bakıyorlar bana okulda,
okul dedimse, çocuk sanma ha!
üniversitem Çukurova.
acaba hiç mi görmemişler ki
7. senesine kalmış bir mühendis adayı…?
kendilerinden büyük oluşumdan olsa gerek
kendilerinden büyük görünüşümden…
biriyle bir muhabbete daldım
bes belli
ön sıradaki bebenin
bana önyargısı vardı.
kendisinden 4. sıra arkadakiyle
şu muhabbetim sonrası
zannımca dağıldı önyargısı.
önyargı diyince de tam yeri bura
ulan ben senin oğlun değil miyim ey Ankara?!
hepsi de kötü kötü bakıyorlar bana
yüreğimde bir eziklik
ağzımda naneli cikletim
içimde bir garip korku
acaba bitirebilecek miyim şu lanet okulu…!?
ulan Ankara ben senin oğlun değil miyim, he?!
kasketimin altında
tepeden tırnağa Çukurova
uzak sayılmam ki sana…
aha şuradan hepi topu 5-6 saat.
hatta istersen sen, 5-6 dakika!
belki de bu yüzdendir…
gönlümde ıslık ıslık türküler, şiirler, şairler…
belki de bu yüzdendir…
han da sahibiyim, hanım da halbuki…
belki de bu yüzdendir…
hergele biri sanmış gibi yaptı beni Ankaralı…
belki de bu yüzdendir…
ulan Ankara ben senin oğlun değil miyim?!
ben de incitmem karıncayı
hayata saygım büyük, sen gibi!
sen üstüne alınma ey Ankara…
sen dediğim İLHAN ATTİLA…
ben de isterim yoksullar doysun
ben de isterim
hem tüm halk özgür olsun
hatta tüm dünya insanı
aklıma geldikçe şu lanet anı…
diyorum
belki de bu yüzdendir…
“her bir yanımda polisler,
ilk defa ters kelepçeliyim…
aman ha işlem yapma ağabey desem de…
hem dayak hem işlem hem işkence…
…”
-4 Kasım 2025-