Söyleyemedim

Söyleyemedim...

Bir bahar sabahıydı,

Gözlerin gözlerime değdi,

 Ama ben sustum.

Söyleyemedim,

Seni sevdiğimi.

Kalbim çırpındı içimde,

Bir kuş gibi,

Ama sesim çıkmadı.

Söyleyemedim.

Adını ezberledim,

Gülüşünü sakladım,

Her yürüdüğün sokakta adımlarını dinledim.

Ama yanına varamadım.

Söyleyemedim.

Yıllar geçti, mevsimler değişti,

 Ben hep aynı yerde kaldım.

Sen gittin, ben kaldım.

Ve hâlâ, her sabah seninle uyanıyorum.

Ama hâlâ, söyleyemiyorum.

Bir ömür sustum sana,

Bir ömür eksildim senden.

Ve şimdi, bu şiiri yazıyorum.

Belki geç, belki eksik, ama içten.

Çünkü seni sevdim,

Çünkü söyleyemedim,

Şimdi söylüyorum, ama neye yarayacak ki?

Mehmet Aluç