Emanet değil midir,
Sahiplendiğimiz bu dünya?
Verilen can gibi…
Bize de verilmişti önceki nesillerden.
Sanki hiç gitmeyeceğiz,
Kurulmuşuz baş köşeye sultan gibi…


“Benim” der dururuz her şeye,
Bilmediğimiz , hiçbir şey bizim değil.
Boştu Kanuni Sultan Süleyman’ın avucu,
Tabutta götürülürken,
Gördüm gözlerimle.


Kalsaydı bu emanet,
Bin yıl yaşayana kalırdı.
En büyük ihanet,
Emanetin sahibini unutmak…


Yolunu tamamlayan,
Aldığı gibi bırakıp gider emaneti.
Çocuklarımızı bile çocuklarına verip
Gideriz, bizi bekler ebed…

( En Büyük İhanet başlıklı yazı maviye-surgun tarafından 16.11.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu