Bavul

Zaman bize yetmiyor üstadım,
Aydınlıkta ,karanlıkta beraber yaratılmıştı,
Biri eksik olunca öbürünün kıymeti yoktu,
Peki insan neden? Ufak bir söze takılı kalır yıllarca.

Kim almıştı sendeki umutları,
Ve.. karşılığında ne vermişti sana ,
Bülbül gül isterde, çölde bulduğu tek ağaca konmaz mı?

Çook uzun yıllardır, yaşamanın yorgunluğu üzerinde..
Ne heybene sığdı..ne bavuluna .. nede sırtında taşıyabildin derdinide ..
Bütün kötülüklerin ininde..
Kurulacaktı tartı hakedenlerin tam önünde.