Dedem… Babamýn babasý… Bugün öldü.

            Benim dedem iyi bir adamdý. Herkesin dedesi iyi bir insandýr muhtemelen. Kimse dedesini kötü hatýrlamaz. En azýndan ben öyle umuyorum. Ama benim dedem gerçekten iyi bir adamdý, dürüst bir adamdý, onurlu bir adamdý. Ömrü boyunca hep alýn teriyle çalýþtý. Nasýrlý ellerinin ve alýn terinin dýþýnda bir kazancý yoktu. Ömrünce kimsenin hakkýna el uzatmadý. Tüm yedikleri ve tüm yedirdikleri kendi ellerinin kazandýklarýydý. Çok zengin olabilirdi belki, tarlalar, arsalar, dükkanlar, hanlar ve hamamlar edinebilirdi. Ama benim dedem ömrünce her zaman onurlu bir yaþamý tercih etti. Çocuklarýna ve torunlarýna her zaman alýn teriyle kazandýðý ekmeði yedirdi. Belki karnýmýz çoðu zaman doymadý, belki dünya nimetlerinin birçoðunu tadamadýk ama yediðimiz, içtiðimiz ve giydiðimiz hep helalindendi. Benim dedem iyi bir adamdý ve bugün öldü.

            Benim dedem iþçiydi, emekçiydi. Ömrünce hep çalýþtý, hiç durmadý. Emekli olunca da durmadý, dinlenmedi, tatile gitmedi. Boyacýlýk yaptý, hamallýk yaptý, ekmek daðýttý. Elleriyle inþa etmiþti hayatýný. Elleriyle inþa etmiþti babaannemle oturduklarý evi. Ömrü boyunca çalýþmýþtý, ömrü boyunca beden iþçiliði yapmýþtý. Hiç durmadý, hiç nefes almadý, hiç dinlenmedi. Kendi elleriyle inþa ettiði toprak evde dört çocuk büyüttü. O da yetmedi ayný evde torunlarýný da büyüttü, besledi, okuttu. Beni okutan, adam eden dedemdir. Onun alýn teriyle okudum okullarda, onun ekmeðini yedim, onun suyunu içtim, onun bana aldýðý kýyafetleri giydim. Benim dedem ömrünce çalýþtý, ömrünce el kapýlarýnda iþçilik etti. Ýþçilik ile kendi karnýný ve ailesinin karnýný doyurdu.

            Benim dedemin tarlasý, baðý, bahçesi, arsasý ve dükkâný hiç olmadý. Ömrü birkaç kilometre içinde çalýþarak geçti. Kendisi emekçiydi, iþçiydi. Bir gün olsun þikâyet ettiðini duymadým, bir gün olsun hayýflandýðýný iþitmedim. Kendisi anlatýrdý dört sene askerlik yaptýðýný biz sorunca. Belki askere giderken ve askerden gelirken trene binmiþti, belki de beni üniversiteye yazdýrmaya giderken otobüse. Benim dedem ömrünce gemiye, uçaða binmedi. Bir gün olsun denize girmedi, tatil nedir bilmedi. Benim dedem yurtdýþýna hiç çýkmadý. Bu dünyada doksan sene yaþadý. Ama bu doksan sene içinde dünya nimetlerinin birçoðunu tatmadý, tanýmadý, tanýyamadý. En iyi bildiði bulgur pilavýyla tarhana çorbasýydý. Önüne ne konursa onu yerdi. Bir gün olsun yiyeceklerden þikâyet ettiðini duymadým. Bir gün olsun yoksulluktan þikâyet ettiðini görmedim. Benim dedemin türlü türlü kumaþlardan türlü türlü kýyafetleri hiç olmadý. Yamalýydý çoðu zaman pantolonlarý. Çünkü doyurmasý gereken insanlar vardý. Benim dedemin elleri nasýrlýydý.

            Babam ve annem boþanýp ayrý yollara gittiklerinde beni dedem yanýna aldý. Bir gün olsun yüzünü ekþitmedi, bir gün olsun bana kötü davranmadý. Annesiz ve babasýz kaldýðýmda bana babalýk yaptý, þefkatle yaralarýmý sardý. En büyük dileði okumamdý, adam olmamdý. Kendince, imkanlarýnýn el verdiði ölçüde tüm ihtiyaçlarýmý karþýladý. Bana yatacak bir yatak verdi, sofrasýnda bana yer açtý. Belki yoksulduk, belki kimsesizdik, belki üþüyorduk sýk sýk ama bizim dedemiz vardý. Kendisi bir gün olsun gün yüzü görmemiþti ama çocuklarýnýn ve torunlarýnýn karýnlarýnýn doymasý için elinden geleni yaptý. Benim dedem dürüst bir adamdý. Yarý aç yarý tok çok yoksul günlerimiz oldu ama benim dedem kimsenin hakkýna elini uzatmadý. Elini uzatmayý bile düþünmedi. Bize hep böyle öðütledi; “Yalan söylemeyin, kimsenin hakkýný yemeyin, hýrsýzlýk etmeyin, dürüst olun, doðru olun, Allah doðrunun yardýmcýsýdýr.”

            Benim dedem bugün öldü. Yorgun bedeni bugün topraða gömüldü. Ömrünü çocuklarýna ve torunlarýna adamýþ dürüst bir adam. Ömrünce geçim derdi çekmiþ, yaþam mücadelesi vermiþ onurlu bir insan. Çok þey borçluyum dedeme. Bu borcu ödeyebileceðimi de sanmýyorum ömrümce. Dedemin bana yegâne mirasý dürüst ve onurlu yaþamý oldu. Üzgünüm kaybým için ama gurur duyuyorum dedemle. Dilerim Allahü Teala cennet ile ödüllendirir dedemi. Vallahi de billahi de ben þahidim ki dedem ömrünce harama elini sürmedi. Benim dedem ömrümce gün yüzü görmedi. Ama dürüstlükten asla vazgeçmedi.

            Allahü Teala rahmeti ve merhameti ile muamele eylesin inþallah. Benim dedem… Babamýn Babasý… Osman Çiftci… Bugün öldü.