Bugün çok üşüyorum
Yavrucuğum.
Soğuktan değil inan
Titremem.
Tiksinmek bedenimi
Donduran.
Kıyılan kıyılana
Yılan yılana sarılan.
Ve bir tutam nefeslere
Yetişememekti zaman.
Bir mesafe var
Patikalı yollarda
Ulaşılamayan.

Bedenim üşüyor
Yavrucuğum
Utanıyorum .
Yavaşça çekiyorum
Nefesimi.
İnsanlığımdan
Analığımdan
Üşüyorum.

Çok utanıyorum.
Seni saramamak.
İçimi acıtıyor.
Bir tutam toprakla
Yüzleşmekten
Utanıyorum.

Acı zaman aşımına mı uğradı ki.
Adın yokluğuna karıştı
Günler belli değil.

Herkes utanır mı?
Herkes üşür mü?
Bilemem.

Bugün.
Bildiğimi haykırmaksa niyet.
Dağa taşta
Geleceği gömdüğünüz
Betonlara,
Ve dahi kundağa
Eli uzanana
Diyorum ki,
Melekler hiç ölmez hiç ölmez ki.

( Üşüyorum başlıklı yazı sibel-arslan tarafından 12/27/2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu