Kokina

Belli.. artık yetmiyor forza'm sana yeniliyorum, 
Düşüncelerim.. deniz dalgaları ve nemden dolayı korozyona uğramış, 
Her fikrimde biraz daha derine , her adımda kayboluyorum zihninin derinliklerinde... 
Buraya nerden vardım? En son yaşam denilen uçurumdan atlamıştım... 
Kokina çiçeği gibi toprak kokarken sen , 
Ben , yağan yağmurlardan kaçıyorum... 
Odamdaki duvarda asılı bir silüetin , 
Artık adın yok... Sesin yok... 
Senin anılarını satın alıyorum , seni görüp yanından geçenlerden... 
Geçtiğin sokaklardan geçiyorum, seni gören duvarlar konuşur diye, 
Özlesemde... 
Bir gün hepsi son bulacak biliyorum...