Zemher İ Ahrazlık

Kaybediyorum... Kaybediyormuşum  bendeki senleri  her sokak başında ,
Yürürken  hüznümüzden geriye bir iz kalıyormuş sokak aralarında ,
Bizi izlerimizden tanıyanlar olmuş,
Sen... ki sendin! bu zemher-i ahrazlıkta bir başına  kalan,
Ufukta bir fırtınanın uğultusu var,
Ruhumda yankılanan, onun kendi gürültüsü...
Kim bilir? Kaç gemi  sağ salim yanaşır fenersiz limanlarına,
Dehlizlerden geçerken ben muhrip bir tekneyle, 
Hangi girdaba yakalanacağım..
Dümeni çevirirken  hangi buz dağına çarpacağım bilmiyorum ...

Kontrolü kaybetmemin ne önemi var?
Batıyoruz hep birlikte,
Hayallerimiz... Acılarımız... Yaşayamadıklarımız ile beraber.