Ne fark eder ki?

Sen
bir þey söylemeden önce
odadaki bütün sesler
bir an susuyor kalbimin atýþý
fark ediliyor birden
çok yüksek sesli odam

O çýplak ellerim havada asýlý kalýyor
sanki dokunmaktan korkuyor
sanki dokunmazsan
bu an gerçekten yaþanmamýþ olacak ama biz
zaten hep yarým yaþanmýþýz
deðil mi biraz kan
biraz tuz
biraz da birbirimize
anlatýlamayan þeyler yine de
tam þu anda
gözlerinle gözlerim arasýnda
küçücük sýcak bir þeyler var

Aptalca bir köprü kuruluyor ve ben
o köprüden geçerken titriyorum
çünkü biliyorum
düþersem
bu sefer gerçekten düþeceðim ve sen
belki de
beni tutacaksýn ya da
belki de
ikimiz birden
düþmenin güzelliðine teslim olacaðýz

Ne fark eder ki artýk insan dediðin
düþerken bile
biraz umut ediyor biraz da
seviliyor olmayý Ýþte o kadar.
O kadar basit o kadar kýrýlgan

Ýnsan iþte
böyle bir þey

Gözlerinle bakarken þu anki haline bakýyorum ya
iþte tam da o yüzden yazdým bunlarý

Mehmet Aluç