Gölgeler

Gölgeler

Çölün ortasında bir serinlik belirir

Gözlerime dokunan yeşil bir hayal

Susuzluğun en ağır anında bir damla su

Bir damla rahmet bir damla umut

Gölgeler yeniden doğar

Ağaçların dallarında kuşlar gökyüzüne şükürler taşır

Ve ben bilirim her çölün ortasında bir vahadır kalbin

Bir çocuk koşar suya

Ellerinde gülüşler taşır

Bir anne avuçlarında rahmetin serinliğini sunar

Ve ben dizlerimin üstünde şükre varırım

Vaha, bana öğretir

Umudun en küçük kıvılcımı karanlığı deler

 Ve bir ışık olur

Her yara, bir çiçeğe dönüşür sonunda

Yolun yorgunluğu vahada dinlenir

Kalbim yeniden atar

Ve ben bilirim her yol bir rahmete çıkar sonunda

Mehmet Aluç