Online Üye
Online Ziyaretçi
Gölgeler
Çölün ortasında bir
serinlik belirir
Gözlerime dokunan yeşil
bir hayal
Susuzluğun en ağır anında
bir damla su
Bir damla rahmet bir
damla umut
Gölgeler yeniden doğar
Ağaçların dallarında kuşlar
gökyüzüne şükürler taşır
Ve ben bilirim her çölün
ortasında bir vahadır kalbin
Bir çocuk koşar suya
Ellerinde gülüşler taşır
Bir anne avuçlarında
rahmetin serinliğini sunar
Ve ben dizlerimin üstünde
şükre varırım
Vaha, bana öğretir
Umudun en küçük kıvılcımı
karanlığı deler
Ve bir ışık olur
Her yara, bir çiçeğe
dönüşür sonunda
Yolun yorgunluğu vahada
dinlenir
Kalbim yeniden atar
Ve ben bilirim her yol
bir rahmete çıkar sonunda
Mehmet Aluç