Huni

Gel git akıllının biriyimdir ben
Demin geldi, şimdi gitti de  haydi
Gahi şeytan gahi huriyimdir ben
Durduk yerde tepem attı de  haydi

Gururlandım terazide tartarken
Bozulmasın deyip üstün örterken
Keskin olsun diye taşa sürterken
Bir baktım ki hepten bitti de  haydi.

Ben aklımı gah sular gah sulamam
Bazen onla, bazen onsuz olamam
Bazen gider; arar tarar bulamam
Bugün nerelere yitti  de  haydi.

Dediler ki ula akıl ey akıl
Ona buna değil gel bize takıl
Uydum ben de, ne kum kaldı ne çakıl
İflas etti, topu attı de  haydi.

Gün olur ki manda gibi böğürtür
Gün olur nisa peşinde seğirtir
Gün olur ki bir mecliste geğirtir
Bak yine hıçkırık tuttu de  haydi

Geldiğinde beni veli ediyor
Fırtınayı bahar yeli ediyor
Gittiğinde tam zır deli ediyor
Fısıldıyor ’’ Çattı pattı ’’ de  haydi

İnler cinler beynimde ederken maç
Baktım fazla akıllıya yok revaç
Ölçem dedim taktırdım ona sayaç
Sonuç hüsran, hayli kıttı de  haydi

Geldi gitti aldırmadan yaşıma
Pearching bile yaptırdı şu kaşıma
Bir de aşk - meşk çıkardı ki başıma
Son zamanda çok azıttı  de haydi

Akıl yaşta değil başta dediler
Dediler de çok iyi halt yediler
Kuyruksuz geziyor artık kediler
Sıyırmıştım tam kazıttı de  haydi

Sami olmayan aklıyla düşündü
Düşündükçe beden ve ruh aşındı
En sonunda Bakırköy’e taşındı
Huni taktı, tam tozuttu de  haydi