Nasıl olursun böyle zalim? Taştan daha mı taş kalbin?
Vururken tekmeyi,
Çarparken yere,
Sızlamadı mı titremedi mi yüreğin?
Masum , günahsız,
Kediciği öldürürken.
Merhamet , şefkât vermiş yaradan,
Kendisinden bir damla.
Şimdi sen nasıl beklersin kendine,
Unuttuğun yabancı duyguları?
Bak , mutlu ol!
Kımıldamıyor üç aylık kedicik…
Senden istediği karnını doyuracak bir nimet,
Belki biraz okşanmak,
Sevgi ve merhamet.
Nasıl da bakıyordu sana ,
Gözlerinde minnet.
Ama sen Nemrut…
Öldürdün bütün insanlığı
Kediciği öldürerek.
İşte yatıyor hareketsiz,
Çok mu güçlüsün artık.
Gökyüzüne erdin mi?
Kıydın üç aylık kediye.
Yazık yarım açık ,
Gözlerinde korku filmi…
Sen , insan müsveddesi…
“Hayvanlar benim dilsiz kullarımdır
Onlar şimdi zulme susuyorlar
Ama hesap günü konuşacaklardır.”
“ Hayvanlara merhamet ediniz ki
Kıyamet günü Allah da size merhamet etsin “
