Online Üye
Online Ziyaretçi
“değilsek de yakın birbirimize
uzak da sayılmayız büsbütün”
İlk dizesi,
Koca bir şairden çalıntı bu şiir…
Kökleri sapa sağlam,
Koca bir çınara benzeyecektir.
Gövdesi ise eh işte,
Dalları da peh işte,
Yaprakları desen deh işte…
İşte yoksa da sonu…
Olsa da çalıntı başı…
Ve böylesi bir çınar gibiyse dünyamız şimdi,
Aşk, hüzün ve huzur… …üçlemesi!
Bunlar da
Zamanı gelene kalacak
Ve bunları yine
Zamanı gelen yaşayacak…
Ne çıkar söz gelimi bir gece vakti,
Gece, geceyarısından az ileri…
Saat geldi çattı: 02.32!
Halen aynı dakika içerisindeyim.
33’e varamadım henüz…
44’e ise kalbimi bıraktım.
Konuşuyorum seninle desek,
Konuşmuyorum da…
Ayrı ayrı şeyler mi düşünüyoruz yoksa?
Yoksa…
Bundan gayrısı, susmuşluk…
Susmuştuk sonra,
Sonra köpek havlamaları
Ve uzaktan
Ve yakından
Ve yankıları…
Ve komşunun köpekleri…
Ve komşuların köpekleri…
Yapıştı havlamaları birbirlerine,
Ah aptallığım,
Ah aptallıklarım,
Aptallıklarımla yapışırken ben yerin dibine dibine…
Azalarak bitiyoruzdur belki,
Çoğalarak büyüdüğümüz, ne kadar gerçek ki?..
Diyor ya:
“Bir o konuştu yalnız - gene o!
En gencimiz belki de…”
Belki de şair!
Belki de!
Belki…
………
……..
…….
……
…..
….
…
..
.
26 Ocak 2026