-Biriciğimsin
“çünkü aşksın sen”
Sabahın ilk ışığı perdeye dokunduğunda
Şehir hâlâ uykusunu ovuştururken
Ben
Bir fincan kahvede
senin adını hatırlıyorum
“Çünkü aşksın sen.”
İşte bu yüzden… biriciğimsin.
Kalabalık caddeler insanlarla dolu olsa da
Her yüz biraz eksik, biraz yarım geliyor
Sanki
dünyam
seni arayan
bir bekleyiş
gibi…
“Çünkü aşksın sen.”
İşte bu yüzden… biriciğimsin.
Bazen içimde sebepsiz bir rüzgâr kopuyor
Eski kırıklar konuşuyor, eski geceler uyanıyor
Ama
sen gelince içimdeki gürültü usulca susuyor
“Çünkü aşksın sen.”
İşte bu yüzden… biriciğimsin.
Zaman
herkesi
azar azar
törpülüyor
Hatıralar bile bazen silikleşiyor insanın içinde
Ama senin adın hafızamda taş gibi duruyor
“Çünkü aşksın sen.”
İşte bu yüzden… biriciğimsin.
Bir gün yollar yorulsa,
şehirler dağılsa
Gökyüzü bile yıldızlarını geri toplasa
Ben
yine
seni seçerdim bütün ihtimaller arasında.
“Çünkü aşksın sen.”
İşte bu yüzden… biriciğimsin.
Ve
eğer bir gün her şey susarsa dünyada
Sözler, şarkılar, rüzgârlar bile
Benim içimde
tek bir cümle kalırdı
sana dair…
“Çünkü aşksın sen.”
İşte bu yüzden… biriciğimsin.
-13 Mart 2026
Yazarın
Önceki Yazısı