En çok ben inandım yalanlarına dünyanın,
En çok ben kandım tatlı sözlerine insanların,
Zayıf bir ihtimal olsa da nazlı türküsü sevdanın,
En çok ben türkü tuttum ayaz gecelerinde kışların.
Şimdi kir pas içinde göründüğüme aldanmayın,
Bir zamanlar bende el değmemiş bir beyazlıktaydım,
İnsanların vahşice dokundukları bir garip yaraydım,
Dokunuldukça kandım ve kandırıldıkça kanadım.
Elbette herkes gibi benimde kırıldı kolum kanadım,
Zemheri de olsa yüreğimde hep bir kor taşıdım,
Bu taşlı çakıllı yolda İçin için yandım, içli içli ağladım,
Gönlümde var olmayan sevdalar ağırladım.
Dünyayı varılacak bir menzil, insanları güvenli bir liman sandım,
Aldandıkça aldandım fakat bir kez olsun aldatmadım,
Bana güvenen hiç kimseyi yarı olda bırakmadım,
Ömrüm terkedilmiş yarı yollar atlası da olsa aldırmadım.
Heyhat! Ömür denen sermaye de tükendi gün be gün,
Nereden bakarsam bakayım her köşe başında aynı hüzün,
Kim bilir nerede kaldı içinden koptuğum ulu bütün?
Bir tek ben miyim öksüzü koskoca yeryüzünün?
(
Yeryüzünün Öksüzü başlıklı yazı
MESUT ÇİFTCİ tarafından
12.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
