Unutmaz dost yüzünü gönül,
Bir gül kokusu gibi saklar derinlerde.
İyilik, en sessiz armağan,
Sevgiyle büyür, bağlılıkla sürer.
Bir omuz ararsan yorgunlukta,
Vefa oradadır, sessizce bekler.
Arkadaşlık, en uzun yolculuk,
Kalpten kalbe köprü kurar.
Ne zaman düşsen,
Bir el uzanır karanlıktan.
O el, vefanın kendisidir,
Unutmaz, bırakmaz, daima hatırlar.
Ve işte dostluk,
Bir ömürlük şarkı gibi akar.
Sevgiyle yoğrulmuş her an,
Vefanın adıyla sonsuza taşar.
