Ve Ben
Ve ben...
Hudutlardan sızan bir rüzgârım şimdi,
Adımı bilen yok.
Toprak toprak gezdim,
Ayak izlerim birbirine düşman.
Bir haydut sabrıyla taşıdım gölgemi,
Gölge benden ağır çıktı.
Sis çöktü çınarlara,
Çınarlar sustu.
Öksüz kaldı sokak lambaları,
Işık kendine yetmedi.
Sevap diye saydığım günahlar
Avuçlarımda pas tuttu.
Alıntı bir ilahi gibi
Yabancı dudaklarda kaldı inancım.
Açmayan nergisler var içimde,
Kokusu bile yarım.
Yeni ay doğmaz oldu;
Gece, kendi yasını tutuyor.
Gönlümde çatlayan toprak
Yağmuru unuttu.
Çeyrek ömrün keskinliği
Bir yolun sonu kadar acı.
Ve ben...
Bir eşiğin kıyısında,
Adı konmamış bir vedayı
Uzaktan seyrediyorum.
(
Ve Ben başlıklı yazı
İslamokan17 tarafından
28.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
