Şarkısı Benim

Bir ömür harcadım devri aleme

Yalancı hayatın örtüsü benim

Sevabı, günahı koydum seleme

Mizanda hesabın tartısı benim

Yeşeren ağaçlar gazele durdu

Bu yollar hem seni hem beni yordu

Derinden bir çığlık duyuluverdi

Kıyının yaralı martısı benim.

Her mevsim yaşadım kışı boranı

Şarmışım sineme candan vuranı

İçersem badenden açar yaramı

Dibinde yıllanmış tortusu benim.

Oltayı atıpta çekme balığı

Sudan çıkmış canın olmaz soluğu

Eski libas ile sefil kılığı

Üstünde yırtılmış pırtısı benim.

Bir zaman vardı ya bizim yârenler

Mevlana, Yunus’a gönül verenler

Menfaat uğruna hatır kıranlar

Beşeri fıtratın artısı benim.

Boynumu büküyor bu sessiz veda

Çekilen acılar bilmem kaç seba

Neyzenim üflüyor içli bir seda

Boşalmış sahnenin şarkısı benim.

Dilsiz'im soruyor var mı biçare

Her gün açılıyor yeni bir yare

Mevla'nın gel diye seçtiği yere

Cesareti onun korkusu benim.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)