Online Üye
Online Ziyaretçi
Bir düş gördüm ki içine düşülesi
aşkın rakkasesi iken adeta duygular…
En çok da aşka düşkün gözleri kâinatın
Ansızın hâsıl olan
O fısıltı
O ulvi mevsim
Hazan öncesi esen
Rüzgâra teslim tüm emellerim
Ritmi yok bazen zamanın
Kurusıkı tebessümlerin dahi ihlali
Ömrüne katık iken duygular
Arıza çıkaran bir aşk ki
Kimine göre ruhu tırmalar
Mevsimin de beti bereketi
Baharın daha da çökmeden rehaveti
Konuşlu bir isyanda hayata
Peyderpey gözleri kapalı ruhunu
sızlatan o mahlasa
Çok da bel bağlama,
Dercesine şair
Uykusu ağır bazen imgelerin
Şiirlerden taşan hecelerin…
Kâh efkârı baltalar geceyi
Kâh bulutlar yuhalar güneşi
En çok da h/içten gelen
Yoksunluğunu bir anda sonsuzlukla ve
umutla ödüllendiren
Elbet o vakur duruş
Elbet umutla eş değer
Ne hıçkırık ne haykırış
Sessizce değil temkinle yürüdüğün
çıktığın o yokuş
Nasıl da sonlandırır karanlığı
Ve gecenin peçesi uçuşur
Kuşlar uykuda iken cıvıldaşması
Ruhunu hafif kılandır çünkü umut ve
inanç
Sevgiyle eşleşen ruhundaki saklı
yarınlara dönük frekans
Muradı dillenir beşerin her ezan
vakti
Sökün eden ilahi besteler
Duymayan kalmaz ki
Belki de o bedbaht kâfiri imha
edercesine
İnancın eşliğinde çalkalanan yüreğin
önceden derdest edilmiş
Güncesine
Her ne kadar öfkesi dinmese de
zamanın
An gelir
Huzur duyar
An gelir içini efkâr basar
An gelir huşu içerisinde uçuşur
ruhlar
Yaşarken dahi ayakları yerden kesen o
coşku;
O bulutlar
Beyazın masumiyetini çağrıştıran
güzel insanlar
Hala saf kalmayı becermiş
Çocuk yüreğinde saklı iken o derviş
Ve işte hayatı cennet kılan bekçisi
duyguların
Bir ışık huzmesi ki dağıtan efkârı
Gönlün de hutbelerine serili bir toka
gibi
İnsan topladığı kadar kendini
Ve iyileştirdiği yüreğini
Teslim ettiği kadar da sevginin
hakkaniyetini…
Renklerden en masumu
Duygulardan en coşkulusu
Ümidin ve inancın rükûu
Aşkla uçan bir kuş gibi
Ya da ansızın açan bir çiçeği
Diri tutan o gövdeyi
Bilmedikleri kadar da ağır basan
Emsalsiz bir varlığa dönüşme ihtimali
Beklerken de doğru vakti
İlla ki tecelli edecektir mucizelerin
ertesi
Varmaksa mutlu sona
Huzuruna çıktığı kadar Rabbin ve
kulun da
Huzur bulduğu sonsuzluğun ufkunda
Saklı tuttuğu kadar ruhunu ve umudunu
ve hayallerini
Günbegün de büyürken sevgisi
Kucakladığı kadar coşkuyla kendini…