“Kadınlar günü sadece bugün değildir.” diyerek başlayan geleneğe ben de uyayım. Her ne kadar yazılıp çizilse de bazı konular tam olarak anlatılamaz; yarım kalır ya da saptırılır.
Kadınlara olan sevgi ailede başlar. Çünkü çocuk; anne ve babasını gözlemleyerek, çoğu zaman düşünmeden, onlar gibi davranmaya başlar. Annesine sürekli hakaret eden ve şiddet uygulayan bir babayı gören çocuk, bir müddet sonra onu model alıp aynı şekilde davranabilir. Henüz gelişmemiş zihnine şu düşünce yerleşir: “Erkekler haklıdır, kadınlar ise suçludur.”
Buna karşılık babasından sürekli şu sözleri duyan çocuk ise bambaşka düşünür:
“Annenize bağırmayın, kızmayın ve onun sözünden çıkmayın. Eğer annenizi kırarsanız külahları değişiriz.”
“Demek ki annem bizim için çok önemli; onu üzmemeliyim.”
Asla şaka yapılmaması gerekenler:
Ateşle şaka yapılmaz; bir kıvılcım her yeri kül etmeye yeter.
Bıçakla şaka olmaz; aniden yapılan bir hareketle vücuda saplanabilir.
Tüfekle şaka olmaz; “içini şeytan doldurur” demişler; o sadece müdafaa için kullanılır.
İçkiyle şaka olmaz; “bütün kötülüklerin anasıdır.”
Yalanla şaka olmaz; öyle bir hâl alır ki işin içinden çıkamazsın.
Şoförle şaka olmaz; en küçük bir dikkatsizlik kazaya sebep olabilir.
Elektrikle şaka olmaz; ölümcül olabilir.
Sağlıkla şaka olmaz; onarılmaz zararlar doğurabilir.
Parayla şaka olmaz; seveni çok olduğu için düşman doğurabilir.
Atla şaka olmaz; çifte tekme atabilir.
Yaşlılara, hastalara ve fiziksel kusuru olanlara şaka yapılmaz; incinebilirler.
Kadınla şaka olmaz; papucunuzu ters giydirirler.
