Eski Bir Yangının Külleriyim

Gece yarısı gölgesi düşer camıma

Eski bir yangının külleriyim, tek başıma

Zaman unutur, ben unutamam

Hüzün tozları kalbimde savrulur durmadan…

Ellerim hâlâ sen kokuyor

Cildine yapışan bir kül izi gibi

Gözlerin gözlerimde

Zamanı durduran yıldız  ışığı gibi…

Rüzgâr soruyor bana: “Nasıl dayandın yalnızlığa?”

Bilmiyorum… belki de senin fotoğrafını sakladığım içindir

Hayalinle var oluyorum, ilk günkü gibi

Bir yangının ilk çıtırtısı gibi, yeniden tutuşarak…

Sessiz sokaklar, yıldızlar uzak

Karanlıkta adını fısıldarım, unutulmaz

Her an yeniden yanar içimde

Kül olmuş bir Aşk, ama hâlâ canlı…

Ellerim hâlâ sen kokuyor

Cildine yapışan bir kül izi gibi

Gözlerin gözlerimde

Zamanı durduran yıldız ışığı gibi…

Rüzgâr soruyor bana: “Nasıl dayandın yalnızlığa?”

Bilmiyorum… belki de senin fotoğrafını sakladığım içindir

Hayalinle var oluyorum, ilk günkü gibi

Bir yangının ilk çıtırtısı gibi, yeniden tutuşarak…

Yeniden… ve tekrar tekrar

Kül rüzgârında dans eder anılar

Gece yarısı benimle

Sen ve ben… küllerde kaybolan…

Rüzgâr soruyor bana: “Nasıl dayandın yalnızlığa?”

Bilmiyorum… ama seni sakladığım içindir

Hayalinle var oluyorum, ilk günkü gibi

Bir yangının ilk çıtırtısı gibi, yeniden tutuşarak

Yeniden… tekrar tekrar…

https://youtu.be/xAe3qncskRU?si=4hD1AJkslpx7mK4o