
SINIFTA KALDIM
Her yüze güleni dostumdur sandım
Yüzmeyi bilmeden denize kandım
Umut dağlarında dondum ve yandım
Çare tükenince kendimi saldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Bilmedim riyanın hit olduğunu
Başımda dolanan bit olduğunu
Paçamı ısıran it olduğunu
İnsanlık adına hayale daldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Hiç bir sınavında kopya çekmedim
Yalan tarlasına tohum ekmedim
Sevgi verdim asla nefret dökmedim
De ki bir derdime çare mi buldum
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Kötü kelam düşürmedim dilime
Bentler çektim yağmuruma selime
Gül verdikçe diken battı elime
Arı peteğinde bekleyen baldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Dostluk bahçesinin gülleri solmuş
İyilikler dersen hep saç baş yolmuş
Doğruluk, dürüstlük kerizlik olmuş
İtiraz ettikçe hep zayıf aldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Yolunu bulanlar sıratı geçti
Maskeli balolar suratı geçti
Topal eşek bile kıratı geçti
Haksızlığa karşı hep cephe aldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım
Kıssadan hisseden aldım payımı
Bulamadım torpil yapan dayımı
Topladım cem ile kurultayımı
Ulemadan, ilim, irfan, feyz aldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım
MELAHAT ÇETİNKAYA
Yazarın
Önceki Yazısı