Akıl En Derin Şarkıdır

Akıl En Derin Şarkıdır

Tenha bir meydan gibi suskun kalpler

Koca gölgeler arasında dolaşan bir bilge

Birazdan sözünü açacak insan ve karanlık

Serin düşlerin kıyısı

Cümlelerin gizli yankısıyla

Baharın özünde saklı umut

Karanlığa zincirlerini taktı ağır yük

Hüznün de başkenti

Sözlerin titreyen ışığı

En çok da insanın özü

Göğsünde parlayan ateşler

Yansımaya kulak veren deniz

Cümleleri biçen o keskin sessizlik

Sancılı bazen silik bir bahar

Artık kim ise görünmeyene not düşen

Artık kim ise

Düşüncesini emanet eden bir başkasına

Minnetle anılır ki düşünce zenginliğini koruyan insana

Karanlıkta yürüyen insan

Omzunda görünmez yükler

Sessizliğin başkenti

Sözlerin ince ışığı

Göğsünde ateş

Denizin yankısı

Baharın sancısı

Düşüncenin emaneti

Ve hâlâ Aklını koruyan insana selamlar olsun

Gizli bir meydanda uyur kalpler

Gölgelerden geçer insanın sesi

Karanlıkta çiçek açar düşünce

Ve sessizlikte yankılanır umut

Göğsünde ateş, denizde şarkı

Yıldızlar dokunur söze, söze dokunur rüya

Bahar çiçekleriyle gelir,

Ama her gelişinde bir melodi taşır

Her melodi insana yeniden nefes verir

Ve hâlâ, Aklını koruyan insana şükür

Çünkü akıl, en derin şarkıdır

Mehmet Aluç