Online Üye
Online Ziyaretçi
Akıl En Derin Şarkıdır
Tenha bir meydan gibi
suskun kalpler
Koca gölgeler arasında
dolaşan bir bilge
Birazdan sözünü açacak
insan ve karanlık
Serin düşlerin kıyısı
Cümlelerin gizli yankısıyla
Baharın özünde saklı umut
Karanlığa zincirlerini
taktı ağır yük
Hüznün de başkenti
Sözlerin titreyen ışığı
En çok da insanın özü
Göğsünde parlayan ateşler
Yansımaya kulak veren
deniz
Cümleleri biçen o keskin
sessizlik
Sancılı bazen silik bir
bahar
Artık kim ise görünmeyene
not düşen
Artık kim ise
Düşüncesini emanet eden
bir başkasına
Minnetle anılır ki
düşünce zenginliğini koruyan insana
Karanlıkta yürüyen insan
Omzunda görünmez yükler
Sessizliğin başkenti
Sözlerin ince ışığı
Göğsünde ateş
Denizin yankısı
Baharın sancısı
Düşüncenin emaneti
Ve hâlâ Aklını koruyan insana
selamlar olsun
Gizli bir meydanda uyur
kalpler
Gölgelerden geçer insanın
sesi
Karanlıkta çiçek açar
düşünce
Ve sessizlikte yankılanır
umut
Göğsünde ateş, denizde
şarkı
Yıldızlar dokunur söze,
söze dokunur rüya
Bahar çiçekleriyle gelir,
Ama her gelişinde bir
melodi taşır
Her melodi insana yeniden
nefes verir
Ve hâlâ, Aklını koruyan
insana şükür
Çünkü akıl, en derin
şarkıdır
Mehmet Aluç
Yazarın
Önceki Yazısı