Unutmadýðým,unutamadýðým ve unutamayacaðým bir  bayram anýmý derdimi depleþtirse de paylaþmak isterim.Onunla her þey güzeldi,deli gibi aþýktým ona,hakkýný ödeyebilir miyim bilmiyorum; aþka ve sevdaya dair öðrettiklere deðer biçilemezdi.Onu özlüyorum ama bana dönmeyeceðini de biliyorum,yaþadýklarýmýz...

Aramýz o aralar biraz limoniydi,üç yýl önceydi,akþam üzeriydi,telefonum çaldý arayan oydu yaklaþýk  beþ dakika konuþtuktan sonra:
- Bayramda küslük olmaz, dedi ve bu sözü hem  barýþmamýzý hem de bitme noktasýna gelen aþkýmýzýn yeniden alevlenmesini saðladý. Tarif edilemez duygular beni esir alýrken ekledi:
" Akþam görüþelim."

Buluþacaðýmýz  adresi  bulana kadar caným çýktý,en az on sefer aramýþýmdýr,anlatýyor ama benim aklým baþýmda deðil ki,aþký sarhoþ etmiþti. "Görünür yere çýk!"dedim,þimdiki gibi konum atma falan yoktu ya da biz bilmiyorduk.Sarý saçlarý tel tel omuzlarýna dökülmüþ, hafif makyaj yapýp kokusunu sürmüþ ve  en sevdiðim  beyaz bluzunu   giymiþti,kalbim pýr pýr ediyor.Ýyi ki kalp krizi geçirmedim gözgöze geldiðimizde,son yaným trampet çalýyordu adeta ve sakinleþmek de istemiyor çünkü bundan müthiþ haz alýyordu.

Hoþ beþten sonra  her þey biranda benim için tersine dönüvermesin mi?  Sýrasý mýydý o an diþ sýzýsýnýn? Aman Allah'ým, öyle bir zonkluyor ki yerimde duramýyorum; ne ikram ettiði çerezlerden yiyebiliyorum ne meyva suyu içebiliyorum ne de sohbet edebiliyorum. Aðrý kesici getirmiþti yuttum fakat o da fayda etmedi yani aðzýmdakini düþünmekten yanýmdakini düþünmeye fýrsat kalmamýþtý.

Her diþlerimi fýrçaladýðýmda  o manzaralar zihnimde canlanýyor ve þarkýda olduðu gibi "ayný þehirde nefes almak bile bana yetiyor."