Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Diz Çökmem

Diz Çökmem
Koca bir şehir, sessiz bir sokak…
Ve ben, tek başıma ama eğilmeden.
Ne bir ses isterim artık,
Ne bir yıldızın merhametini.
Karanlık mı?

Ben karanlığı yara yara yürürüm.
Yalnızlık üstüme yürüdü,
Duvarlar daraldı, geceler ağırlaştı.
Ama diz çökmedim.

Çünkü onur, insanın son kalesidir.
Hayallerimi söndürdüklerini sandılar,
Oysa ben ateşi içimde sakladım.
Susturdular sandılar,

Oysa susuşum fırtına öncesiydi.
Ve şimdi bilsin bu şehir:
Ben korkudan yapılmadım.
Başım dik, yüreğim çelik.
Ne karanlık beni yutar,
Ne yalnızlık beni ezer.

Ben varım.
Onurumla varım.
Yıkılsam da eğilmem.
Sussam da teslim olmam.
Bu sokaklar adımı
Direniş diye fısıldar...

Hüseyin YANMAZ
02/03/2026
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Diz Çökmem

Diz Çökmem

Hüseyin Yanmaz Hüseyin Yanmaz