Anneye Sabah Türküsü

Günaydın anne
Senin sesinle uyanır evin ışığı
Bir çayın buharında büyür çocukluğum
Pencereye değen güneş bile
Önce yüzüne dokunmak ister.

Sen konuşunca dünya yorulmaz sanki
İnsan içindeki taşı yavaşça indirir
Kelimelerin geceye bırakılmış
Sessiz bir dua gibi düşer omuzlarıma.

Anne…
Karanlık zamanlarda ellerin vardı
Korkularımı susturan sıcak bir liman
Ben ne kadar büyürsem büyüyeyim
İçimde hâlâ sana sarılan bir çocuk yaşar.

Hayat bazen sert eser, bilirim
İnsan kırılır, eksilir, susar
Ama senin o sakin geçer deyişin
Yaralara sürülen ince bir merhem olur.

Gözlerinde eski bayramların ışığı
Sofranda eksilmeyen bereket saklı
Bir evin kalbi sensin anne
Sen oldukça dünya biraz daha sıcak.

Bugün yine günaydın diyeyim sana
Duaların düşsün yoluma usulca
Ben hangi şehre savrulursam savrulayım
Kalbimin evi hep sen olacaksın, anne…

Hüseyin YANMAZ
10.05.2026