Boğazda Kalan Sesim...
Ay solgun,
güneş uzak bir hatıra gibi.
Deniz suskun,
gemiler geçiyor içimden.
İstanbul Boğazı kıyısında
martılara fısıldadım:
Ben neden böyleyim,
neden geceler bu kadar ağır?”
Dalmışım derin sulara,
omuzlarımda yorgunluk,
gözlerimde tuzlu bir bekleyiş.
İstanbul…
Dört yanım deniz olmuş,
bir kulağımda vapur sesi,
bir kulağımda dinmeyen hasret.
Ve anladım…
Bazı sesler geri dönmez,
bazı bekleyişler kıyıya vurmaz.
Ben konuşurum rüzgâra,
martılar taşır kelimelerimi.
Ama yankım hep burada kalır—
bu suda, bu şehirde, bu akşamda.
Çünkü benim sesim bir taş gibi düşer suya ve gecenin dibine gömülür....
Hüseyin YANMAZ
04/03/2026
(
Boğazda Kalan Sesim... başlıklı yazı
Hüseyin Yanmaz tarafından
31.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
