Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Boğazda Kalan Sesim

Boğazda Kalan Sesim
Ay solgun,
güneş uzak bir hatıra gibi.
Deniz suskun,
gemiler geçiyor içimden.
İstanbul Boğazı kıyısında
martılara fısıldadım:

Ben neden böyleyim,
neden geceler bu kadar ağır?”
Dalmışım derin sulara,
omuzlarımda yorgunluk,
gözlerimde tuzlu bir bekleyiş.
İstanbul…

Dört yanım deniz olmuş,
bir kulağımda vapur sesi,
bir kulağımda dinmeyen hasret.
Ve anladım…

Bazı sesler geri dönmez,
bazı bekleyişler kıyıya vurmaz.
Ben konuşurum rüzgâra,
martılar taşır kelimelerimi.

Ama yankım hep burada kalır—
bu suda, bu şehirde, bu akşamda.
Çünkü benim sesim bir taş gibi düşer suya ve gecenin dibine gömülür....

Hüseyin YANMAZ
04/03/2026
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Boğazda Kalan Sesim

Boğazda Kalan Sesim

Hüseyin Yanmaz Hüseyin Yanmaz