Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Hayatın Yorduğu Adam...

Hayatın Yorduğu Adam...
Öyle çok yorgunum ki bugün
Sanki bütün yollar omuzlarıma yüklenmiş.
Gökyüzü bile ağır geliyor üzerime,
Bulutlar sessizce üstüme üstüme geliyor.

Kalbimde suskun bir fırtına var,
Kimse duymuyor rüzgarını.
Bir akşam gibi çökmüş içime
Yılların sessiz yorgunluğu.

Yürüyorum…
Ama sanki ıssız bir çöldeyim.
Ne bir gölge var dinlenecek,
Ne de bir ses yalnız değilsin diyecek.
Ayak izlerim kumlara düşüyor
Rüzgar gelip siliyor hepsini.
Sanki hayat bana diyor ki
Yürümeyi öğren tek başına.

Bazen gökyüzüne bakıyorum
Bulutların arasından bir ışık arıyorum
Belki bir umut geçer diye
Yorgun kalbimin üstünden.

Çünkü insan bazen
Bir damla umut için yaşar
Bir küçük ışık için
Karanlığa rağmen yürür.

Ben de öyle yapıyorum…
Yorgun olsam da durmuyorum.
Çünkü biliyorum ki
En uzun gecelerin bile sabahı var.

Ve bir gün
Bu bulutlar da dağılacak.
Çölün ortasında bir rüzgar esecek
Ve içime serinlik dolacak.

O gün geldiğinde
Gökyüzüne bakıp sessizce diyeceğim
Hayat çok yordu beni
Ama yine de yenemedi...
Hüseyin YANMAZ
09.03.2026
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 7
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Hayatın Yorduğu Adam...

Hayatın Yorduğu Adam...

Hüseyin Yanmaz Hüseyin Yanmaz