Gidiyorsun

Bir rüzgâr esintisi gibi

Usulca süzülüyorsun yanımdan.

Ardında uzayan gölgen sessizce

Zamanımdan çalıp gidiyor her an.

Her adımın bir veda türküsü,

Her nefesin ayrılık kokusu,

Gözlerinde uzak diyarların hüznü,

Kalbimde büyüyen boşluğun büyüsü

Eskimiş bir fotoğraf gibi soluyor

Yüzün; anılar bir bir siliniyor.

Şimdi sadece bir yankı kalıyor geriye,

Uzaklarda kaybolan o hüzünden.

Kapılar kapanıyor ardın sıra,

Yollar uzuyor sonsuzluğa doğru.

Ben burada, bıraktığın o boşlukta

Yokluğuna tutunuyorum çaresizce.

Bir damla yaş düşüyor gözlerimden,

Toprağa derin bir iz bırakıyor.

Sen gidiyorsun, ben kalıyorum burada

Bu acımasız gerçekle baş başa.

Ne bir söz, ne bir son bakış kalıyor,

Ne de bir “elveda” dökülüyor dudağa.

Sadece silik bir iz, soluk bir hatıra

Savrulup giden serüveninden geriye

Şimdi git, uzaklaş benden iyice,

Dönme sakın bir daha geriye.

Bırak bu kalbi alışsın sensizliğe,

Çünkü bu gidişin dönüşü yok;

Bu ayrılık ebedi

05.04.2026 Ermenek

Durmuş Ali ÖZBEK

Kültür Bakanlığı Halk Şairi